T M Krishna

ടി.എം.കൃഷ്ണയുടെ ഇന്റെർവ്യൂവിൽ അദ്ദേഹത്തിന് സംഗീതത്തെപറ്റിയുള്ള കാഴ്ചപ്പാടിന്റേയും തന്റെ ശൈലിയിലുള്ള മാറ്റത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അഭിപ്രായത്തിന്റേയും വരികൾക്കിടയിൽ വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെ വികടബുദ്ധിയിൽ തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങളാണീ കുറിപ്പിൽ.

ഒരു പെർഫോർമർ എന്ന നിലയിൽ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള പ്രശസ്തിയും അംഗീകാരങ്ങളും നേടിയ ആളാണ് കൃഷ്ണ.ഒരു ‘സംഗീതകലാനിധി’ മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ.അയാളുടെ സ്വാധീനം വെച്ച് അത് തരപ്പെടുത്താൻ വല്ല്യ ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല.കൃഷ്ണ തന്നെ തുറന്നു സമ്മതിക്കുന്നപോലെ ഈ രസികരുടെ വാഴ്തലുകളും കൈയ്യടികളും മടുത്തു എന്നു പറയുന്നതിൽ കുറച്ച് വാസ്തവമില്ലാതെയില്ല.ഈ മുഖസ്തുതികളുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയാൽ അതിലും ഉയർന്ന ഒരു പ്രതലത്തിലേക്ക് പോണം എന്ന് ഏതൊരു കലാകാരനും സ്വാഭാവികമായി തോന്നാം.

കൃഷ്ണയുടെ സംഗീതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത് മറ്റൊരു മഹാഗായകനാണ്…..സാക്ഷാൽ എം.ഡി.ആർ.ഇപ്പോൾ കൃഷ്ണ കലഹിക്കുന്ന പോലെ സാമ്പ്രദായിക  രീതികളോട് കലഹിച്ച ഒരാളാണ് എം.ഡി.ആർ.അറിഞ്ഞിടത്തോളം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് വലിയ അംഗീകാരം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.ഒരു സാധാരണ സംഗീതാസ്വാദകന് എളുപ്പത്തിൽ പിടികൊടുക്കുന്നതായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം…ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ!!!പക്ഷെ ഒരാളുടെ കാലശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റേതൊരു  സമകാലീനനേക്കാളും ആഘോഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഗീതജ്ഞൻ എം.ഡി.ആർ പോലെ മറ്റാരുമുണ്ടാവില്ല.ഈ സംഗീതത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്തത അദ്ദേഹത്തെ ഒരു cult figure ആക്കി മാറ്റി.

മറ്റെല്ലാ ബിരുദങ്ങളും പ്രശസ്തിയും കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഒലിച്ചുപോവും.പക്ഷെ ഈ cult figure status കാലാകാലം നിലനിൽക്കും.എം.ഡി.ആർ തന്നെയാണ് മികച്ച ഉദാഹരണം.മറ്റൊരു ഉദാഹരണം എം.എസ്.സുബ്ബലക്ഷ്മി.  ഈ cult figure status തന്നെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് നിർത്തും.തനിക്ക് തുല്ല്യമോ അല്ലെങ്കിൽ തന്നേക്കാൾ കേമത്തമുള്ളതോ ആയ അനവധി സംഗീതജ്ഞരുള്ളപ്പോൾ അവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി നിന്നാൽ മാത്രമേ ഈ cult figure status ലഭിക്കൂ എന്ന് മറ്റാരേക്കാളുമധികം അടിമുടി professional ആയ ടി.എം.കൃഷ്ണയ്ക്ക് നന്നായറിയാം.ഈ തിരിച്ചറിവിൽ കാലത്തെ അതിജീവിച്ച് നിലനിൽക്കാനുള്ള ഒരു യാത്രയുടെ ആരംഭമായിരിക്കുമോ ഇത്???