കർമ്മകാണ്ഡം

ലോകസാഹിത്യത്തിലെ വിവിധ കഥാപാത്രങ്ങൾ മനുഷ്യരാശിയെ എക്കാലവും പ്രചോദിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.ക്ലാസിക്ക് കൃതികളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ കാലാതിവർത്തിയാകുകയും ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന് ഒരു സ്വഭാവത്തിന്റെ മൂർത്തീകരണം ആയി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഷേക്സ്പിയറിന്റെ ഇയാഗോയും ഒഥല്ലോയും ദസ്തേവ്സ്കിയുടെ Crime and Punishmentലെ Rodion Raskolnikovഉം മറ്റും മറ്റും ഒരു വ്യക്തി എന്ന പരിമിതിയെ ഉല്ലംഘിച്ച് ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ മൂർത്തീകരണം ആയിമാറുന്നു.ഈയൊരു രാസപ്രക്രിയ ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവരുടെ സാംസ്കാരികപശ്ചാത്തലത്തെ അതിലംഘിച്ചുകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കാനും മാനവരാശിയുടെ പ്രചോദനഘടകങ്ങളായി മാറാനും സഹായിക്കുന്നു.

 ഈ കഥാപാത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ മനുഷ്യന് പ്രചോദനമാകുന്നുവോ അതുപോലെ തന്നെ നിരുത്സാഹജനകമാകും മറ്റു ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ.അങ്ങനെ എനിക്ക് നിരുത്സാഹജനകമായിതോന്നിയിട്ടുള്ള ഒരു കഥാപാത്രത്തെപ്പറ്റിയണ് ഇവിടെ പറയാൻ പോവുന്നത്. ( ഇത് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ ഒരു അവലോകനമാണ്.ഈ കഥാപാത്രത്തിന് ജീവച്ചിരിക്കുന്നവരുമായിട്ടോ മരിച്ചവരുമായിട്ടോ എന്തെങ്കിലും സാദൃശ്യം തോന്നിയാൽ അത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികം മാത്രം!!!!!!!!!!!!).

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളിലൂടെയും കഥകളിയിലൂടെയും വളരെ പ്രചാരം ലഭിച്ച ഒരു കഥാപാത്രമാണ് കുചേലൻ.ഭക്തിയുടേയും സൗഹൃദത്തുന്റേയും മൂർത്തിമദ്ഭാവമായിട്ടാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തെ ചിത്രീകരിച്ചുകാണുന്നത്.പക്ഷെ കുചേലോപാഖ്യാനത്തിലൂടെ പകർന്നു നൽകുന്ന ഒരു സന്ദേശം എന്നെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

ലോകചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഓരോ വികാസപരിണാമങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ കർമ്മഫലമായിട്ടുണ്ടായതാണ്.എനിക്ക് നിൽക്കാൻ ലേശം സ്ഥലവും ഒരു ലോഹദണ്ഡും തന്നാൽ ഈ ഭൂമിയെ ഞാൻ നീക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ ആർക്കമിഡീസ് ജീവിച്ച ഈ നാട്ടിൽ എനിക്ക് കുചേലനെ ബഹുമാനിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല. ഇതു വായിക്കുംബോൾ നിങ്ങളുടെ നെറ്റി ചുളിയാം.അഹങ്കാരമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കാം.അതിനു കാരണം നമ്മൾ കർമ്മത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രീതിയാണ്.നമ്മൾ പലപ്പോഴും കർമ്മം എന്ന പദം കൊണ്ട് ശാരീരികമായ അധ്വാനത്തെമാത്രമാണ് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.അങ്ങനെ കരുതുംബോൾ ദുർബലനായ മനുഷ്യനെക്കൊണ്ട് എത്രകണ്ട് സാധിക്കും എന്ന് സംശയം വരാം.പക്ഷെ ശാരീരികമായ അധ്വാനം മത്രമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയും കർമ്മം തന്നെയാണ്.ഒരു പക്ഷെ ശാരീരികമായ കർമ്മത്തേക്കാൾ ബൗദ്ധികമായ കർമ്മമാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഭാഗധേയം നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ബുദ്ധനും ശങ്കരാചാര്യരും ഡാർവിനും ഗലീലിയോയും ന്യൂട്ടനും ഐൻസ്റ്റൈനും എല്ലാം ഈ ലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ചത് തങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ കൊണ്ടാണ്, ശാരീരികാധ്വാനം കൊണ്ടല്ല.

പ്രസിദ്ധ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞൻ സർ ജയിംസ് ചാഡ്വിക്കിന്റെ കഥ എവിടെയോ വായിച്ചതോർക്കുന്നു .അദ്ദേഹം Mathematics  പഠിക്കാനായി University of Manchesterൽ ചെന്നു.അബദ്ധവശാൽ Mathematicsനുള്ള ക്യൂവിനു പകരം Physics Interviewവിനുള്ള ക്യൂവിലാണ് നിന്നത്.അങ്ങനെ Physicsനുള്ള Interview attend ചെയ്തു.പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന് Physicsലുള്ള അറിവ് മനസ്സിലാക്കിയ പ്രൊഫസ്സർ അദ്ദേഹത്തിന് Physicsൽ അഡ്മിഷൻ കൊടുത്തു.പിന്നീടുള്ളത് ചരിത്രം. ന്യൂട്രോണിന്റെ കണ്ടെത്തലിലൂടെ അദ്ദേഹം ആധുനിക ഭൗധികശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു നക്ഷത്രമായുയർന്നു.തനിക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്ത വിഷയത്തിൽ കൂടി നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തിലൂടേയും കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടേയും ചരിത്രം തിരുത്തികുറിച്ചതിന് ഉത്തമോദാഹരണമാണ് ചാഡ്വിക്ക്!!!!!!!!!!!!!!!!!

  അതേസമയം കുചേലൻ എന്ന കഥാപാത്രം നിഷ്കർമ്മണ്യതയുടേയും അലസതയുടേയും പ്രതീകമായിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്.തന്നിൽ നിക്ഷിപ്തമായിട്ടുള്ള കർത്തവ്യം പോലും നിറവേറ്റാതെ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ കാരുണ്യത്തിനും സഹായത്തിനും വേണ്ടി കൈ നീട്ടിനിൽക്കുന്ന ലജ്ജാവഹമായ ഒരു ചിത്രമാണ് കഥാകാരൻ നൽകുന്നത്.ഒരു പക്ഷെ ഒരാൾ എങ്ങനെ ആവരുത് എന്ന് കാണിക്കാനായിരിക്കുമോ ഇങ്ങനെയൊരു കഥാപാത്രത്തെ സൃഷ്ടിച്ചത്?അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ കഥാപാത്രത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റേയോ ആരാധിക്കുന്നതിന്റേയോ സാംഗത്യം മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

      “സുചേഷ്ടിതം കൊണ്ട് ജഗല്പ്രസിദ്ധൻ

      കുചേലനെന്നൊരു ഭൂമിദേവൻ”!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ഒരു കർമ്മവും ചെയ്യാത്ത ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിലെങ്ങനെയാണ് സുചേഷ്ടിതങ്ങളുണ്ടാവുന്നത് എന്നത് എന്നെ ഇന്നും അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Generation Gap

ഇന്നലെ ഉത്തരീയത്തിന്റെ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് നരിപ്പറ്റ കൃഷ്ണേട്ടന്റെ കാറിലാണ് താംബരം വരെ വന്നത്.വരണവഴിക്ക് കൃഷ്ണേട്ടന്റെ മകൾ അമ്മുവിനെ ഫാമിലി ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൂട്ടികൊണ്ടുവരണമായിരുന്നു.അമ്മുവിന്റെ കൂടെ ഒരു ക്ലാസ്സ്മേറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഈ ഹാരീപ്പോട്ടർ യുഗത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഏതൊരു കുട്ടികളേയും പോലെ അവരും കാറിൽ കേറിയതുതൊട്ട് homeworkനെ പറ്റിയും സ്കൂളിനെപ്പറ്റിയും ആണ് സംസാരിച്ചത്.ഞങ്ങളെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തികൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവരുടെ സംസാരം തമിഴ് ചരിത്രത്തെപ്പറ്റിയായി.

കൂട്ടുകാരി : Who was Senguttavan?

അമ്മു: He was a famous Chera King.

കൂട്ടുകാരി : Who was Nedunj Cheliyan?

അമ്മു : He was a famous Pandia King.

കൂട്ടുകാരി : Who was Raja Raja Chola?

അമ്മു : He was a famous Chola King.

ആ കുട്ടികളുടെ ചരിത്രബോധത്തെയോർത്ത് അന്തരംഗം അഭിമാനപൂരിതമായിരിക്കുംബോളാണ് ഒരു ബോംബ് കൂട്ടുകാരിയുടെ dialogue രൂപത്തിൽ വന്നത്:

Why did they keep these sort of funny names?its very difficult to pronounce even(:(:(:(:(:

പിന്നീട് സാധാരണപോലെ അവരുടെ സംസാരം Tom & Jerryയെ പറ്റിയും Robinhood കഥകളെപ്പറ്റിയും ആയി.ഞാൻ താംബരത്തിറങ്ങി അടുത്ത ട്രയിൻ പിടിച്ചു.ട്രയിനിലിരുന്നു ആലോചിച്ചു………….

എന്തുകൊണ്ട് ഈ കുട്ടികൾക്ക് നമ്മുടെ പേരുകൾ funny namesഉം Tomഉം Jerryഉം Robinhoodഉം stylish പേരുകളുമായി തോന്നുന്നു??????

വാൽക്കഷ്ണം : പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് appealing ആവാൻ വേണ്ടി കഥകളിയിലെ പേരുകളും Tom എന്നും Jerryന്നും ആക്കേണ്ടിവരുമോ?????????

വിപ്ലവങ്ങളുടെ അപനിർമ്മാണം

വിപ്ലവങ്ങളുടെ അപനിർമാണം

വിപ്ലവങ്ങളുടെ കാലം അസ്തമിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണു നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്.അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളെ അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ കാലം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യദശകങ്ങളിൽ നടന്ന ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവവും അതിൽ നിന്ന് ഊർജ്ജം ഉൾക്കൊണ്ട് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ നടന്ന റഷ്യൻ വിപ്ലവവും ചൈനീസ് വിപ്ലവവും ലോകത്തിൽ ഒരു പുതിയ സാമൂഹ്യബോധം സൃഷ്ടിച്ചു.പക്ഷെ ആഗോളവത്കരണം സൃഷ്ടിച്ച പുതിയ ലോകക്രമത്തിൽ സമൂഹകേന്ദ്രിതമായ ജീവിതവീക്ഷണം വ്യക്തികേന്ദ്രിതമായ ജീവിതവീക്ഷണത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങി.തന്റെയും തന്നെ ആശ്രയിച്ചു നിൽക്കുന്നവരുടേയും ക്ഷേമത്തിൽ മാത്രം സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുന്നവരായി മാറി നമ്മളെല്ലാവരും.എം.ടി-ഹരിഹരൻ ടീമിന്റെ ‘ആരണ്യകം’ എന്ന സിനിമയിൽ ദേവൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നക്സലൈറ്റ് കഥാപത്രത്തോട് നായിക ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്…….

നായിക:ഇത്രയും educated ആയിട്ടുള്ള, ഇത്രയും നല്ല കുടുംബപശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നു വരുന്ന നിങ്ങൾ എന്തിനാണു ഇതിനൊക്കെ നടക്കുന്നത്?

നായകൻ: എനിക്ക് മാത്രം പോരല്ലോ ഇതെല്ലാം!!!!!!!!!!!!!!

ഒരു പക്ഷെ മലയാള സിനിമ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ, സാമൂഹ്യബോധമുള്ള ഒരു dialogue ആയിരിക്കും ഇത്!!!!!!!!!!!!!! ഈയൊരു സാമൂഹ്യബോധമുള്ള മനുഷ്യരായിരുന്നു അന്നത്തെ വിപ്ലവങ്ങളുടെയെല്ലാം പിറകിൽ.

ആ ‘വസന്തത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കത്തിനെ’ അയവിറക്കികൊണ്ട് വിപ്ലവനായകന്മാർ കാലം കഴിക്കുംബോളാണു പുതിയൊരു വിപ്ലവം ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ അഴിമതിരാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അരങ്ങേറിയത്.പഴയ വിപ്ലവങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ആരണ്യകത്തിലെ നായകനെ പോലെ വിദ്യാസംബന്നരായ ഒരു പറ്റം ആൾക്കാരാണു ഇതിനു പിന്നിൽ.പക്ഷെ വിപ്ലവത്തിന്റെ കുത്തകാവകാശം ഏറ്റേടുത്തിരിക്കുന്ന ഇവിടുത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാചാര്യന്മാർ ഇതിനെ നഖശിഖാന്തം എതിർക്കുന്നു.ഇതിനു സൈദ്ധാന്തികപരമായ പിൻബലം ഇല്ലെന്നതാണു അവർ പറയുന്ന കാരണം!!!!!!!!!!!!!!പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നീക്കുപോക്കുകളോട് സന്ധിചെയ്യേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ ഗതികേടും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നേതാക്കൾക്ക് Greekഉം Latinഉം ആയിമാറിയതുമാണു അവരെക്കൊണ്ട് പുതിയ വിപ്ലവങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.തങ്ങളുടെ space മറ്റുള്ളവർ കൈയ്യടക്കിയതിന്റെ നിരാശയാണു യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതിനു പിന്നിൽ.

വിപ്ലവം എങ്ങനെ ഉണ്ടാവുന്നു?

വിപ്ലവം എന്ന ആശയം ഒരു synthesis ആണു.തീസിസിന്റെയും ആന്റിതീസിസിന്റെയും സംഘട്ടനത്തിൽ നിന്നാണു synthesis ഉണ്ടാവുന്നത്.തീസിസ് എപ്പോഴും ഇവിടെ നിലവിലുള്ള സാമൂഹ്യാവസ്ഥയായിരിക്കും.ആന്റിതീസിസ് ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധവും.ഈ സംഘട്ടനത്തിന്റെ ഫലമായി വിപ്ലവം ഉണ്ടാവുന്നു.

വിപ്ലവത്തിനു യഥാർത്ഥിൽ സൈദ്ധാന്തിക അടിത്തറ ആവശ്യമുണ്ടോ?

ലോകത്തിൽ എല്ലാ വിപ്ലവങ്ങളും നടന്നിട്ടുള്ളതു സാധാരണമനുഷ്യന്റെ മോഹഭംഗങ്ങളിൽ നിന്നാണു.തന്റെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതെ വരികയും തന്റെ നിത്യജീവിതം വരെ ദുരിതപൂർണ്ണമാകുകയും ചെയ്യുംബോൾ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്ന അധികാരികൾക്കെതിരെ പ്രതിഷേധം ഉയരുന്നു.ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം നോക്കിയാൽ ഇത് മനസ്സിലാകും.ജീവിതം ദുരിതപൂർണ്ണമായ ഫ്രഞ്ച് ജനത എല്ലാ ക്ഷമയും നഷ്ടപ്പെട്ട് ലൂയി പതിനാറാമെന്റെ കൊട്ടാരത്തിനു മുൻബിൽ തടിച്ചുകൂടി.ജനങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി Marie Antoinete തങ്ങൾക്ക് കഴിക്കാൻ bread ഇല്ല എന്ന് അലറിയ ജനങ്ങളോട് “If you don’t have bread, eat cakes” എന്ന നിഷ്കരുണമായ ഉത്തരമാണു നൽകിയത്.അത് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.പിന്നീട് മാത്രമാണു റൂസ്സോയും വോൾട്ടയറുമെല്ലാം അതിനു സൈദ്ധാന്തികമായ അടിത്തറ നൽകിയത്.ദാരിദ്ര്യം ഒരു സങ്കല്പം മാത്രമാണെന്നു പറയുന്ന ദന്തഗോപുരവാസികളായിട്ടുള്ള Marie Antoineteമാരുള്ള ഈ നാട്ടിൽ വിപ്ലവം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലേ അദ്ഭുതമുള്ളൂ.ജനങ്ങളുടെ ശക്തവും നിസ്സ്വാർത്ഥവുമായ പ്രതികരണമാണു വിപ്ലവത്തിന്റെ ശക്തി, സൈദ്ധാന്തിക അടിത്തറയല്ല!!!!!!!!!!!!!!!!!!പക്ഷെ പുതിയ വിപ്ലവനായകന്മാർ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിൽനിന്നു പഠിക്കേണ്ട പ്രധാനപാഠം രാജഭരണത്തെ തകർത്തെറിയാൻ വേണ്ടി നടന്ന ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം അവസാനം എത്തിചേർന്നത് നെപ്പോളിയൻ എന്ന ഏകാധിപതിയുടെ സിംഹാസനാരോഹണത്തിലായിരുന്നുഈ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കട്ടെ!!!!!!!!!!!!

തങ്ങളിൽ നിക്ഷിപ്തമായിട്ടുള്ള ധർമ്മം ചെയ്യുന്നതിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്പാർട്ടി പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ധർമ്മം ഏറ്റെടുക്കാൻ AAP പോലുള്ള പാർട്ടികൾ ഉണ്ടാവുക എന്നത് കാലത്തിന്റെ അനിവാര്യതയാണു……കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ പരാജയവും.AAP ഒരു ബദലാവുക എന്നതിനുള്ള ന്യായം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാചാര്യനായ മാവോ സേതുങ് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “ പൂച്ച കറുത്തതായാലും വെളുത്തതായാലും വേണ്ടില്ല,എലിയെ പിടിച്ചാൽ മതി”.

വിപ്ലവം ജയിക്കട്ടെ!!!!!!!!!!!!!!!!

  

ആൾദൈവം എന്ന മിഥ്യ

ആൾദൈവം എന്ന മിഥ്യ

ALL ദൈവം എന്ന സത്യം

അമൃതാനന്ദമയീ മOത്തിലെ ഒരു വിഴുപ്പും കൂടി പഞ്ചായത്ത് കുളത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന് കഴുകി കുളം വൃത്തികേടാക്കിയിരിക്കുന്നു.എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഞെട്ടലൊന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും ഇതിനു അനുകൂലമായും പ്രതികൂലമായും ധാരാളം വാഗ്വാദങ്ങൾ നടക്കുന്നത് കാണുംബോൾ ഇതെഴുതണമെന്ന് തോന്നി.എനിക്ക് വ്യക്തിപരമായി സഹായം ചെയ്യാത്തത് കൊണ്ടോ ഞാൻ വ്യക്തിപരമായി അവരെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിനു സമീപിക്കാത്തത് കൊണ്ടോ ആവാം ഈ നിർമമത.അപ്പോൾ ആരാണു ഇതിൽ ദുഖിക്കുന്നത്?ഈ പ്രസ്ഥാനവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളവരോ അവരിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും സഹായം സ്വീകരിച്ചവരോ ആവാം.തന്നെ സഹായിച്ചവരെ സ്നേഹിക്കുന്നതോ അവരോട് നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതൊ തെറ്റല്ല.പക്ഷെ ഈ സഹായത്തിന്റെ പേരിൽ, പല രീതിയിൽ കോടിക്കണക്കിനു രൂപ സംബാദിക്കുന്ന  ഇവരെ ആൾദൈവമാക്കുന്നത് ഭാരതീയ സങ്കല്പം ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ഈശ്വരസങ്കല്പത്തോട് ചെയ്യുന്ന വലിയ ഒരു ചതിയാവും.

എന്താണു ഭാരതീയ ഈശ്വരസങ്കല്പം?

1)  ഉപനിഷത്തുക്കൾ വിരാട്പുരുഷൻ എന്ന ഒരു സങ്കൽപത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി പ്രദിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.ഓരോ കല്പം കഴിഞ്ഞാൽ പ്രളയമുണ്ടാവുന്നു ( ഈ പ്രളയജലത്തെ കാരണജലം എന്നു പറയുന്നു) ഈ കാരണജലത്തിൽ ഒരു അണ്ഡമുണ്ടാവുകയും ആ അണ്ഡം ഭേദിക്കപ്പെട്ട് ദ്യാവാപൃഥിവികളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.. ഇതിനിടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ഈ വിശ്വം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞ്നിൽക്കുന്ന ചൈതന്യത്തെ വിരാട്പുരുഷനെന്നു പറയുന്നു.

പക്ഷെ എന്നെ ആകർഷിച്ചിട്ടുള്ളത് ഈ വിവരണമല്ല,(എത്രകണ്ട് ഇത് ശാസ്ത്രീയമായി ശരിയാണെന്നും അറിയില്ല) മറിച്ച് സങ്കൽപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണു……….ഈ വിരാട്പുരുഷനെ അതിമനോഹരാകൃതിയായ ഒരു ബാലനായി സങ്കല്പിക്കാനാണു പറയുന്നത്.ഭാരതീയസങ്കല്പത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരവും ആധികാരികവുമായ ഈശ്വരസങ്കല്പമാണു ഇത്.ഈ ഒരു തലത്തിലേക്ക് എങ്ങനെ എത്താം എന്നതിനു ഉത്തരമായി ഷട്തൃംശതിതത്ത്വങ്ങളെപറ്റി വിശദമാക്കുന്നു.പഞ്ചഭൂതങ്ങളേയും പഞ്ചതന്മാത്രകളേയും മനസ്സിനേയും ബുദ്ധിയേയും അഹങ്കാരത്തേയും മറികടന്ന് സദാശിവത്ത്വം എന്ന ഒരു തലത്തിലെത്തുന്നു….ഈ സദാശിവൻ എന്ന സങ്കല്പം ശിവൻ എന്ന സങ്കല്പവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല, മറിച്ച് ശിശുസഹജമായ നിഷ്കളങ്കതയാണു.അപ്പോൾ ഈശ്വരൻ എന്നത് ഒരു രൂപമല്ല മറിച്ച് മനസ്സിന്റെ ഒരു അവസ്ഥയാണു………ശിശുസഹജമായ നിഷ്കളങ്കത!!!!!!!!!!!!!!!!!

2)  സാന്ദ്രമായ ആനന്ദവും അവബോധവും തേടിയ മേൽപ്പത്തൂരും അവസാനം ഈശ്വരനെ കണ്ടത് ശിശുവിന്റെ രൂപത്തിലാണു. ( ‘ദിവ്യകൈശോരവേഷം’…..പല ഭാഗവതക്കാരും ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അത് തെറ്റാണു…അഗ്രേപശ്യാമി എന്ന ശ്ലോകം വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാവും).

3)  പ്രസിദ്ധ ഇംഗ്ലീഷ് കവി Wordsworth അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ Ode on Intimations of Immortality എന്ന കവിതയിൽ പറയുന്നത് Child is the father of Man എന്നാണു. അദ്ദേഹത്തിനു ശിശുവിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ മാത്രമാണു ഈശ്വരനെ ദർശിക്കാൻ സാധിക്കുന്നത്.

മേല്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാവും….ലോകത്തിലെ എല്ലാ മതങ്ങളും ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന ഈശ്വരത്ത്വം നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ശിശുസഹജമായ നിഷ്കളങ്കതയാണു….ആ നിഷ്കളങ്കത ആർജ്ജിക്കുംബോൾ നമ്മളും ഈശ്വരനായി മാറുന്നു.അതു തന്നെയാണു അഹം ബ്രഹ്മാസ്മിയും തത്ത്വമസിയും!!!!!!!!!!!!!

ഈ നിഷ്കളങ്കത കോടിക്കണക്കിനു രൂപയുടെ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്ന ഒരു ആൾദൈവങ്ങളിലും എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…..അതു കൊണ്ട് അവരോട് ഒരു ആരാധനയും തോന്നിയിട്ടില്ല.

          “വാക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചൊല്ലാൻ വയ്യാത്ത കിടാങ്ങളെ

          ദീർഘദർശനം ചെയ്യും ദൈവജ്ഞരല്ലോ നിങ്ങൾ”

ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനും ഇടയിലുള്ള രണ്ട് ദശകങ്ങൾ ലോകത്താകമാനം പലരീതിയിൽ പ്രതിസന്ധി നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.1929 Oct 28നാണു Great Depression എന്ന പേരിൽ കുപ്രസിദ്ധമായ Wallstreetലെ സ്റ്റോക് മാർക്കറ്റ് തകർച്ച (ഈ തകർച്ച US Europeനു കൊടുത്ത്കൊണ്ടിരുന്ന സാംബത്തിക സഹായങ്ങളെല്ലാം മരവിപ്പിച്ചു); Thuringia Wilhelm Frick എന്ന ആദ്യ നാസിപാർട്ടി അംഗം Germanyയിലെ ഒരു state govt.ൽ മന്ത്രിയായി; Versailles Treaty പുനരവലോകനത്തിനു വിധേയമാക്കണം എന്നു മുസ്സോളിനി ആവശ്യപ്പെട്ടു തുടങ്ങി; ഇവിടെ ഇന്ത്യയിൽ ഗാന്ധിജി Civil Disobedience Movementനു ആഹ്വാനം ചെയ്തുതുടങ്ങി;ഓസ്റ്റ്രിയയിലെ കൊടുംദാരിദ്ര്യം; അമേരിക്കയിൽ മുതലാളിത്തം തകരുന്നതിന്റെ സൂചനകൾ;ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം സൃഷ്ടിച്ച സർവനാശം ജനങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഭീതി; ഹിറ്റ്ലറുടെ അനിഷേധ്യമായ ഉയർച്ച; ഇങ്ങനെ എവിടെ നോക്കിയാലും പ്രതിസന്ധിയുടെ ഇരുണ്ട അന്തരീക്ഷം.

ഇക്കാലത്താണു വളരെ യാദൃശ്ചികമായിട്ടാണെങ്കിലും Sir Sigmund Freud അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രസിദ്ധമായ രചനയ്ക്ക് Civilisation and its Discontents എന്ന പേരിടുന്നത്.ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ പേരു ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രതിബിംബമായി മാറുന്ന അദ്ഭുതകരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണു കണ്ടത്!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പേരു ഒരു കണ്ണാടി പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരഭാരതത്തിന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു പിടിച്ചാലും വളരെ കാലികപ്രസക്തമാണെന്ന് കാണാൻ കഴിയും.ആദ്യം വിവരിച്ച എല്ലാ സംഭവങ്ങളും മറ്റൊരു രീതിയിൽ ഇവിടെയും നടന്നു.

നമ്മളും പല പല സാംബത്തികമാന്ദ്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി;അവിടെ ഈ ദശകങ്ങൾ നാസിസം എന്ന ഭസ്മാസുരനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ ഇവിടെ ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിനെ വെറും നോക്കുകുത്തിയാക്കികൊണ്ട് അടിയന്തിരാവസ്ഥ എന്ന ഭീകരസത്വത്തെ കുടത്തിലെ ഭൂതം എന്ന പോലെ തുറന്നുവിട്ടു; O.V.Vijayan ധർമ്മപുരാണത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന പോലെ ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ് ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മനം മടുത്ത് സമൂഹം അരാഷ്ട്രീയവാദികൾ എന്ന് പുഛിച്ച് തള്ളിയ ഒരു വിഭാഗം പുതിയൊരു civil disobedience movement ആരംഭിച്ചു;പുതിയ ഹിറ്റ്ലർ അവതരിക്കുമോ എന്ന് ഉത്കണ്Oയോടെ നോക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം.ഇങ്ങനെ പലരീതിയിലുള്ള സമാനതകൾ.

പക്ഷെ ഇതിനെല്ലാമുപരി ഇന്ത്യനവസ്ഥയെ വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്ന മറ്റൊന്നുണ്ട്……സമൂഹത്തിന്റെ സ്വാസ്ഥ്യത്തിനു സഹായകരമാകേണ്ട മതങ്ങളെ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥതാല്പര്യത്തിനു വേണ്ടി ഹീനമായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്……..അത് സംസ്കാരം എന്ന പദത്തിനെ നിർവചിക്കുന്ന ഒരു ഭീകരാവസ്ഥ വരെയെത്തി.വിരോധാഭാസമെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും മേൽ വിവരിച്ച എല്ലാ സംഭവങ്ങളിലും മതം ഒരു അദൃശ്യരാസത്വരകമായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്!!!!!!!!!!!!!!!!!

ഈ ദുസ്സ്വാധീനമാണു മാനവരാശിയുടെ ചാലകശക്തിയായി എന്നും മാറിയിട്ടുള്ള വിജ്ഞാനഗ്രന്ഥങ്ങളെ നിരോധിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലുള്ള മാനസ്സികാവസ്ഥയും. റുഷ്ദിക്കും തസ്ലീമാ നസ്രീനും ശേഷം ഇപ്പോൾ പ്രസിദ്ധ Indologist Wendy Doniger എഴുതിയ The Hindus: An Alternative History എന്ന പുസ്തകവും ഇക്കൂട്ടരുടെ രോഷത്തിനു പാത്രമായിരിക്കുന്നു.ഒരു കാലത്ത് സ്വതന്ത്രചിന്തയെ വളരെയേറെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന മതങ്ങൾ പിന്നീട് പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് സങ്കുചിതമായി…..ആ സ്വതന്ത്ര ചിന്തയുടേയും സ്വതന്ത്രവായനയുടേയും സുവർണ്ണയുഗം എന്നു തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നുവോ അന്നേ മതം എന്ന സങ്കൽപ്പം സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് പ്രയോജനകരമാകുകയുള്ളൂ…………………….. 

ഞാനും കർണാടകസംഗീതവും

ചെന്നൈയിലേക്ക് കൂടും കുടുക്കയമായിട്ട് ചേക്കേറിയതിനു ശേഷമാണു ഞാൻ കർണാടകസംഗീതം കൂടുതൽ കേട്ട് തുടങ്ങിയത്….അതിനു കാരണം ഈ വിഷയത്തിൽ നല്ല അറിവും കംബവുമുള്ള കുറേ നല്ല സുഹൃത്ത്ക്കളാണു…..പക്ഷെ ഈ രസികരാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിൽക്കുംബോൾ സംഗീതത്തിലുള്ള അറിവില്ലായ്മ എന്നിൽ അപകർഷതാബോധം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്……ഗവാസ്കറുടേയും രവിശാസ്ത്രിയുടേയും കൂടെ കമന്ററി ബോക്സിലിരിക്കുന്ന മന്ദിരാബേദിയുടെ അവസ്ഥയായിരുന്നു എന്റേത്.(ഒരാൾ കളിയുടെ നാടകീയഭാവത്തെ കാണികൾക്ക് പകർന്നു നൽകുംബബോൾ മറ്റെയാൾ അതിന്റെ ശാസ്ത്രീയവശങ്ങളെ ഇഴകീറി പരിശോധിച്ച് കാണികളെ പ്രബുദ്ധരാക്കുന്നു). എനിക്കും കച്ചേരി നല്ലോണം ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെന്നു മറ്റുള്ളവരെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും ഞാൻ മറ്റുള്ളവരാസ്വദിക്കുന്ന പോലെയോ  അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികമോ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.ഒരു ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറയുമില്ലാതെ  ഇതെങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്നുള്ളതു എന്നെ പലപ്പോഴും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.ആ അന്വേഷണമാണു ഈ ചെറിയ കുറിപ്പിനാധാരം.

കലാസ്വാദനപ്രക്രിയ മനസ്സിലാവണമെങ്കിൽ കലയുടെ അടിസ്ഥാനസ്വഭാവം മനസ്സിലാവണം…..പ്രസിദ്ധ വിക്ടോറിയൻ കവി മാത്യു ആർണോൾഡ് എഴുതിയ Study of Poetry എന്ന പ്രബന്ധത്തിൽ പറയുന്നത് കലയുടെ ലക്ഷ്യം പ്രഹർഷണവും പ്രബോധനവും(delight and instruct) ആണെന്നാണു.ഭാരതീയ കാവ്യശാസ്ത്രത്തിൽ മമ്മടൻ പറയുന്നതും ഇത് തന്നെയാണു……’കാന്താ സമ്മിതതയാ ഉപദേശയുജേ’ ( കാമുകി തന്റെ കാമുകനു ഉപദേശം കൊടുക്കുന്നത് പോലെ മധുരതരമാവണം കവിത).

മേൽ സൂചിപ്പിച്ച ആനന്ദം ഉപരിപ്ലവമല്ല,മറിച്ച് വളരെ ആഴമേറിയതാണു.വളരെ ഘനമേറിയ ഭൈരവിയോ തോടിയോ കല്ല്യാണിയോ കേൾക്കുംബോഴും അത്ര ഘനമില്ലാത്ത ആനന്ദഭൈരവി തുടങ്ങിയവ കേൾക്കുംബോഴും ഒരേ അളവിലുള്ള ആനന്ദമാണു ലഭിക്കുന്നത്.അപ്പോൾ ഈ ആനന്ദം ഒരു slapstick comedy scene കാണുംബോൾ ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷമല്ല മറിച്ച് നമ്മൾ ആസ്വദിക്കുന്ന കല നമ്മുടെ മനസ്സിനെ മഥിക്കുകയും ആ മഥനം നമ്മളെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ഈ ശുദ്ധീകരണം നൽകുന്ന ഫലമാണു ആനന്ദം.ഇതിനെ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ Catharsis എന്നു വിളിക്കുന്നു(Aristotle’s Poetics).അതു കൊണ്ടാണു Tragedy കണ്ടാൽ ലഭിക്കുന്നത് ആനന്ദമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.

എങ്ങനെ ഒരു സാധാരണ ആസ്വാദകനു ഇത് സ്വായത്തമാക്കാം.അതിനു കുറുക്കുവഴികളൊന്നുമില്ല മറിച്ച് തന്റെ സഞ്ചിത സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ഊർജ്ജമുൾക്കൊണ്ട് നിരന്തരശ്രവണത്തിലൂടെ  നേടിയെടുക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ….ഇതിനെ Intellectual Susceptibility എന്നു പറയുന്നു.

ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് സംശയം തോന്നാം സംഗീതത്തിൽ പാണ്ഡിത്യമുള്ളയാൾക്ക് ഒരു മേൽക്കോയ്മയും ഇല്ലേ എന്ന്….തീർച്ചയായും ഉണ്ട്….അതാണു മേൽ സൂചിപ്പിച്ച കലയുടെ രണ്ടാമത്തെ ലക്ഷ്യം; പ്രബോധനം.ആനന്ദത്തിനൊപ്പം അറിവ് വർദ്ധിക്കുകയും അതിലൂടെ തന്റെ കലാജീവിതം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുകയും തന്മൂലം സമൂഹത്തിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളവരായി കലാകാരന്മാർ മാറുകയും ചെയ്യുന്നു!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

വാൽകഷ്ണം:രാഗലക്ഷണങ്ങളുടെ ഒരു ഭാരവുമില്ലാതെ ശെമ്മാങ്കുടിയുടെ 1956ലെ Chennai Music Academy Concertൽ നിന്നു ഭൈരവിയിലുള്ള ‘കാമാക്ഷി അംബ’ എന്ന കൃതി കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു:):):):):)

Antihero

അടുത്ത കാലത്തായിട്ട് ഇന്ത്യൻ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്ത്യത്തിൽ വളരെ പ്രചാരം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണു പ്രതിനായകന്മാർ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളായി വരുന്ന നോവലുകൾ…….ഉദാഹരണത്തിനു എന്റെ നാട്ടുകാരൻ കൂടിയായ ആനന്ദ് നീലകണ്Oനെഴുതിയ ‘അസുര’ എന്ന നോവൽ……..എന്തുകൊണ്ടാണു ഇതിനു ഇത്ര പ്രചാരം ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോളാണു ഞാനും പ്രതിനായക കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വലിയ ഒരാരാധകനാണു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്…….ശ്രീകൺOൻ നായരുടെ നാടകത്രയത്തിൽ ‘ലങ്കാലക്ഷ്മി’ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഞാൻ പിന്നീട് ഒരു ചെറിയ കഥകളി ആസ്വാദകനായപ്പോളും മറിച്ചല്ല സംഭവിച്ചത്!!!!!!!!!!!!!!

എന്തു കൊണ്ടാണു മറ്റേതു കഥാപാത്രങ്ങളെക്കാളും അധികം രാവണനേയും നരകാസുരനേയും കീചകനേയും അതുമല്ലെങ്കിൽ തികച്ചും  സാത്വികാംശമുള്ള പച്ചവേഷങ്ങളേക്കാൾ വീരരസാംശമുള്ള പച്ചവേഷങ്ങൾ (കല്ല്യാണസൗഗന്ധികത്തിലെ ശൗര്യഗുണം, കാലകേയവധത്തിലെ സലജ്ജോഹം ആടുന്ന അർജ്ജുനൻ തുടങ്ങിയവ) എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായി എന്നു ഞാൻ പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്………കല്ലുവഴിചിട്ടയുടെ കറ തീർന്ന ആട്ടത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മാത്രമാണോ ഇതിനു കാരണം അതല്ല വേറെന്തിങ്കിലും ഉണ്ടോ?????????

ഈ കഥാപാത്രങ്ങളുടെയെല്ലാം യഥാർത്ഥസ്വത്വം സൂക്ഷ്മമായി വിശകലനം ചെയ്താൽ നമ്മുടെയെല്ലാം അപരവ്യക്തിത്ത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനങ്ങളാണെന്ന് കാണാൻ കഴിയും.ഫ്രോയിഡിയൻ മനശ്ശാസ്ത്രപ്രകാരം മനുഷ്യമനസ്സിനെ മൂന്ന് ഉപബോധമണ്ഡലങ്ങളായാണു തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്…..id, ego, superego.ഇതിൽ ‘ ഇദ്’ എന്ന മണ്ഡലത്തിലാണു മനുഷ്യന്റെ യുക്തിഹീനമായ, വിഷയസക്തമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ചിന്തകളും വസിക്കുന്നതു അതേസമയം superego എന്ന മണ്ഡലത്തെ ഭരിക്കുന്നത് നമ്മൾ കൃത്രിമമായി മെനെഞ്ഞെടുത്ത ബോധധാരകളും സദാചാരബോധങ്ങളും ആണു.Ego  എന്ന മണ്ഡലം ഈ രണ്ടു മണ്ഡലങ്ങളേയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയാകുന്നു. അപ്പോൾ നമ്മൾ ആത്മപരിശോധന നടത്തിയാൽ യഥാർത്ഥ നാം id എന്ന മണ്ഡലത്തിലാണു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്……

കഥകളിയിൽ കാണുന്ന ഈ പ്രതിനായകന്മാർ എല്ലാവരും തന്റെ യഥാർത്ഥ ഉണ്മയോട് സംവദിക്കുകയും അതിനെമാത്രം തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ധൈര്യം കാണിക്കുകയും അതിലൂടെ തന്റെ സൂപ്പർ ഈഗോയെ മുഴുവനായിട്ട് കീഴ്പ്പെടുത്താൻ കെൽപ്പള്ളവരായി മാറുന്നു……..ഇതുകൊണ്ടായിരിക്കാം തന്റെ പ്രജകളുടെ അഭിപ്രായം കേട്ട് സീതെയെ ഉപേക്ഷിച്ച രാമനേക്കാൾ സീതയുൾപ്പടെ ലോകത്തെ ശ്രേഷ്Oമായതെല്ലാം  ലങ്കയ്ക്ക് അലങ്കാരമാവണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച രാവണനെ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.

സമൂഹത്തിന്റെ ഇംഗിതത്തിനനുസരച്ച് ജീവിച്ച് ജീവിച്ച് കാപട്യത്തിന്റെ കൂംബാരമായി മാറിയ നമ്മൾക്ക് സ്വന്തം ഇച്ചയ്ക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ വേദിയിൽ കാണുംബോൾ ആരാധന തോന്നുന്നതിൽ യാതൊരു അത്ഭുതവുമില്ല!!!!!!!!!!!!!!!!!